گزارش هفتگی فارکس؛ واکنش بازارها به آتش‌بس تجاری چه بود؟

مرور و چشم انداز هفتگی ارزهای جهانی

دلار آمریکا (USD): آرامش کوتاه‌مدت، ریسک‌های بلندمدت

با وجود بازگشت قابل‌توجه دلار از پایین‌ترین سطوح سه‌ساله در ماه آوریل تا سطح ۴ درصدی در این هفته، روند صعودی آن به نظر می‌رسد که از شتاب افتاده است. فضای کلی بازار همچنان تمایل منفی نسبت به دلار دارد: مگر آنکه اخبار مثبتی از مذاکرات تجاری که اخیراً بازارها را آرام کرده‌اند منتشر شود، شاخص دلار همواره به‌دنبال بهانه‌ای برای تضعیف است.

با آنکه تاکنون شواهد ملموسی از فشار ناشی از تعرفه‌ها بر اقتصاد آمریکا در داده‌های واقعی دیده نشده، اما ابهام درباره گام‌های بعدی کاخ سفید در زمینه تجارت و افزایش گفتمان مربوط به روند «دلاری‌زدایی»، همچنان بر دلار سنگینی می‌کند.

رشد بازار سهام آمریکا و کاهش تنش‌های تجاری ممکن است تمرکز فدرال رزرو را مجدداً به سمت تورم بازگرداند و احتمال کاهش نرخ بهره را در کوتاه‌مدت کاهش دهد. اگرچه شاخص CPI تا ۲.۳ درصد افت کرده، رویکرد “صبر و مشاهده” بانک مرکزی تغییری در انتظارات بازار برای تسهیل سیاست پولی ایجاد نکرده است. این موضع نسبتاً انقباضی می‌تواند از دلار حمایت کند یا حداقل مانع از کاهش بیشتر آن شود. با این حال، در حالی که در کوتاه‌مدت شاهد بازیابی نسبی دلار هستیم، روایت غالب دلاری‌زدایی، اعتماد بلندمدت به دلار را تضعیف می‌سازد.

یورو (EUR): تعادل در میانه‌ی فضای متغیر

جفت‌ارز EURUSD همچنان وابسته به احساس ریسک بازار نسبت به اقتصاد آمریکا باقی مانده است. با کاهش نسبی نگرانی‌ها درباره وضعیت اقتصادی آمریکا، رشد چشمگیر اخیر این جفت‌ارز نیز متوقف شده است.

تقویت یورو در این مرحله بر پایه‌ی عوامل بنیادین اقتصادی نیست، بلکه ناشی از تقاضای فزاینده برای دارایی‌های مبتنی بر یورو است، چرا که برخی سرمایه‌گذاران به‌صورت فزاینده‌ای به یورو به‌عنوان «دلار جدید» می‌نگرند. اما این رویکرد، پایداری روند صعودی یورو را زیر سؤال می‌برد، به‌ویژه با توجه به موضع انبساطی مداوم بانک مرکزی اروپا (ECB). این واگرایی بین سیاست پولی و قیمت‌گذاری بازار، شکاف فزاینده‌ای میان نرخ لحظه‌ای و ارزش منصفانه ایجاد کرده است.

در ادامه مسیر، اگر ارزش یورو همچنان افزایش یابد، صادرکنندگان منطقه یورو ممکن است تحت فشار قرار گیرند که این موضوع می‌تواند درآمدهای ارزی را کاهش داده و رقابت‌پذیری مورد ستایش رئیس سابق بانک مرکزی، ماریو دراگی، را تضعیف کند. چنین وضعیتی احتمالاً بانک مرکزی اروپا را به موضع‌گیری انبساطی بیشتری سوق خواهد داد، چرا که در ماه‌های اخیر تمرکز آن بیشتر بر رشد اقتصادی بوده تا کنترل تورم.

در حال حاضر، EURUSD حدود ۴ سنت پایین‌تر از اوج سال ۲۰۲۵ قرار دارد و تا زمانی که این جفت‌ارز بالاتر از میانگین متحرک ۲۱ روزه خود در سطح ۱.۱۳۱۴ دلار بسته نشود، احتمال دستیابی به سقف‌های جدید پایین است. انتظار می‌رود این جفت‌ارز طی هفته‌ها و ماه‌های آینده در بازه ۱.۱۱ تا ۱.۱۵ دلار نوسان داشته باشد.

پوند بریتانیا (GBP): گفت‌وگوهای تجاری تعیین‌کننده مسیر

در آغاز هفته، کاهش تنش‌های تجاری میان آمریکا و چین باعث شد جفت‌ارز GBPUSD به سوی میانگین متحرک ۵۰ روزه خود در سطح ۱.۳۰۹۱ دلار حرکت کند. اما در ادامه هفته، این جفت‌ارز با بازگشت احساس مثبت نسبت به پوند، مجدداً تقویت شد.

معامله‌گران موقعیت‌های صعودی پوند را افزایش دادند، به‌طوری‌که قراردادهای اختیار معامله خرید پوند به دلار با سررسید یک‌ماهه، برای سومین بار در چهار روز افزایش یافت.
داده‌های مقدماتی تولید ناخالص داخلی بریتانیا نیز فراتر از انتظار بود و رشد ۰.۷ درصدی فصلی را نشان داد. با این حال، این داده‌ها نتوانستند شتاب بیشتری به روند صعودی پوند بدهند، چرا که ضعف داده‌های اقتصادی آمریکا، تقاضا برای دلار را کاهش داد و روایت کلی بازار علیه دلار را تقویت کرد.

با وجود فضای مثبت پیرامون پوند، بی‌ثباتی سیاسی در واشنگتن و آغاز تدریجی مذاکرات تجاری میان بریتانیا و آمریکا ممکن است مانع شکل‌گیری روند جهت‌دار قوی شود. در همین حال، جفت‌ارز GBPEUR نیز تقویت شد و به‌طور موقت از سطح ۱.۱۹ یورو عبور کرد.
کاهش نوسانات بازار و افزایش اشتهای ریسک جهانی، به نفع پوند به‌عنوان ارزی حساس به ریسک بوده است. در صورتی‌که فضای ریسک مثبت باقی بماند، وضعیت “بتا بالا”ی پوند می‌تواند مسیر صعودی تا بالاتر از ۱.۱۹ یورو را هموار سازد. با این حال، برای تثبیت حرکت به سمت ۱.۲۰ یورو، عبور از مقاومت کلیدی میانگین متحرک ۲۰۰ روزه در سطح ۱.۱۹۲۵ ضروری است.

نگاه‌ها اکنون به اولین نشست پسابرگزیت میان بریتانیا و اتحادیه اروپا در روز دوشنبه هفته آینده دوخته شده است؛ هرگونه نشانه‌ای از همکاری عمیق‌تر، می‌تواند موجب تقویت بیشتر پوند شود.

فرانک سوئیس (CHF): خروج سرمایه از پناهگاه امن

پس از آنکه فرانک سوئیس در ماه گذشته در برابر ۹۸ درصد ارزهای جهان تقویت شد، اکنون در ماه می شرایط به‌کلی تغییر کرده است و این ارز تنها در برابر ۱۶ درصد از همتایان جهانی خود تقویت شده است. کاهش تنش‌های تجاری باعث شده معامله‌گران از دارایی‌های امن مانند فرانک سوئیس خارج شوند.
جفت‌ارز EURCHF اکنون حدود ۲ درصد بالاتر از کف‌های ماه آوریل قرار دارد و در آستانه مقاومت میانگین متحرک ۲۰۰ روزه معامله می‌شود.

با وجود این ضعف اخیر، تقویت فرانک در سال ۲۰۲۵ همچنان ریسک تورم منفی را برای بانک ملی سوئیس (SNB) به همراه دارد، موضوعی که در داده‌های CPI هفته گذشته نیز مشهود بود. رئیس بانک ملی احتمال کاهش نرخ بهره به محدوده منفی را رد نکرده و سخنرانی او در روز جمعه برای دریافت سیگنال‌های سیاستی به‌دقت دنبال خواهد شد.

در این میان، از آنجا که کنترل نرخ EURUSD از دست بانک ملی سوئیس خارج شده، این نهاد اکنون مجبور است تمرکز خود را بر مدیریت جفت‌ارز EURCHF بگذارد.
واگرایی مداوم بین نرخ EURCHF و تفاوت‌های نرخ بهره نیز به سطوحی افراطی رسیده و این جفت‌ارز را در معرض فشارهای ناشی از سیاست پولی در بازار ارز قرار داده است.

یوان چین (CNY): نگرانی چین در مورد توافق تجاری بریتانیا-آمریکا

چین نگرانی‌هایی را مطرح کرده که توافق تجاری میان بریتانیا و آمریکا ممکن است به بیرون راندن کسب‌وکارهای چینی از زنجیره‌های تأمین بریتانیا منجر شود. پکن از توافقات تجاری دوجانبه‌ای که کشور ثالثی را هدف قرار دهند، انتقاد کرده و این مسئله لندن را در موقعیتی دشوار میان قدرت‌های اقتصادی رقیب قرار داده است.

در بازار، نرخ USDCNH (دلار آمریکا / یوان خارج از کشور) در حال کاهش است و به باند پایینی بولینگر نزدیک می‌شود، در حالی که مومنتوم نزولی در حال تقویت است. از منظر تکنیکال، چشم‌انداز منفی باقی مانده و ممکن است کاهش بیشتری تا سطح ۷.۱۴۷۵ و حتی ۷.۰۸۶۹ در پیش باشد. البته جهش‌های پس از شکست‌های قیمتی (breakdown) معمول هستند، اما احتمالاً صرفاً اصلاحی خواهند بود، با مقاومت در محدوده ابر ایچیموکو (۷.۳۲۲۴ تا ۷.۳۲۸۱). تنها در صورتی که نرخ به بالای ابر بسته شود، تمایل صعودی تأیید خواهد شد، و پایداری بالای ۷.۳۶۸۲ چشم‌انداز صعودی جدیدی را فعال می‌کند که اهداف بعدی آن ۷.۴۰۱۱ و ۷.۴۲۷۳ خواهد بود. سرمایه‌گذاران باید داده‌های اقتصادی آتی چین، از جمله سرمایه‌گذاری ثابت، تولید صنعتی، خرده‌فروشی، نرخ بیکاری و نرخ بهره وام پایه را به‌دقت دنبال کنند.

ین ژاپن (JPY): کاهش تورم عمده‌فروشی با ماندگاری فشارهای قیمتی

تورم عمده‌فروشی در ژاپن طی ماه آوریل به ۰.۲٪ ماهانه (از ۰.۴٪) و ۴٪ سالانه (از ۴.۳٪) کاهش یافت، در حالی که قیمت واردات بر مبنای ین ۷.۲٪ نسبت به سال قبل کاهش یافته است. با این حال، شاخص قیمت کالاهای شرکتی (CGPI) برای هشتمین ماه متوالی به رکورد جدیدی رسید، که نشان‌دهنده تداوم فشارهای تورمی است.

قیمت مواد غذایی و نوشیدنی‌ها ۳.۶٪ نسبت به سال گذشته افزایش یافته و قیمت محصولات کشاورزی ۴۲.۲٪ رشد کرده که بیانگر تداوم موج افزایش قیمت‌ها در آغاز سال مالی جدید است. جفت‌ارز USDJPY در چهارمین روز متوالی کاهش داشته است. در صورت بسته شدن قیمت به زیر ابر ایچیموکو، چشم‌انداز نزولی فعال شده و هدف بعدی ۱۴۰.۰۰ و سپس ۱۳۷.۷۷ خواهد بود. در مقابل، حفظ قیمت در بالای ابر (مقاومت در ۱۵۰.۰۰) می‌تواند مسیر را برای صعود تا ۱۵۴.۶۷ باز کند.

معامله‌گران باید داده‌های تراز تجاری ژاپن، شاخص خدمات PMI بانک Jibun، و شاخص قیمت مصرف‌کننده اصلی (CPI Core) را برای ارزیابی سیاست احتمالی بانک مرکزی ژاپن زیر نظر بگیرند.

دلار کانادا (CAD): مقاومت قوی در میانگین متحرک ۲۰۰ روزه

با اینکه هنوز تأثیر کامل تعرفه‌ها بر اقتصاد کانادا مشخص نشده، و فشارهای انبساطی بر فدرال رزرو به‌کلی از بین نرفته‌اند، اما فضای کلی بازار نسبت به دلار آمریکا باعث شده لونی (لقب دلار کانادا) بالای سطح ۱.۳۹ باقی بماند.

در بازار اختیار معامله، موقعیت‌ها در برابر دلار کانادا به حالت خنثی درآمده‌اند. از نظر بنیادی، اقتصاد کانادا همچنان ضعیف است، چرا که اشتغال در ماه آوریل عمدتاً توسط طرح‌های کوتاه‌مدت دولتی ایجاد شده است. نخست‌وزیر جدید برنامه‌های کلیدی برای احیای اقتصاد داخلی ارائه کرده و بازارها از احتمال افزایش محرک‌های مالی استقبال کرده‌اند. همچنین معافیت صنعت خودروسازی از تعرفه‌ها (برای قطعات مطابق با توافق CUSMA) به عنوان نکته‌ای مثبت دیده می‌شود.

جفت‌ارز USDCAD هفته را در سطح ۱.۳۹۲ آغاز کرد و پس از آزمودن حمایت ۱.۳۸۹، با مقاومت قوی در نزدیکی میانگین متحرک ۲۰۰ روزه در ۱.۴۰۱ مواجه شد. این فشار فروش مجدداً باعث اصلاحات نزولی شده و نرخ را به میانگین یک‌ساله در ۱.۳۹۴ بازگردانده است.
فاصله فزاینده بین بازده اوراق کوتاه‌مدت آمریکا و کانادا نیز به فشار بر دلار کانادا افزوده است. با این شرایط، سطح ۱.۳۹ احتمالاً به‌عنوان حمایت کلیدی در هفته‌های آینده باقی خواهد ماند.

نمودار هفتگی نیز نشان می‌دهد که نوسانات قیمت در هفته آینده احتمالاً بین میانگین متحرک ۶۰ هفته‌ای در ۱.۳۹۲ و ۴۰ هفته‌ای در ۱.۴۰۳ محدود خواهد بود. در صورتی‌که احساسات منفی نسبت به دلار آمریکا شدت گیرد، ممکن است سطح حمایت زیر ۱.۳۸۹ مورد آزمون قرار گیرد.

دلار استرالیا (AUD): رشد دستمزدها و تشدید گمانه‌زنی‌ها درباره کاهش نرخ بهره توسط RBA

شاخص دستمزد استرالیا در سه‌ماهه نخست سال با ۰.۹٪ رشد فصلی فراتر از انتظارات (۰.۸٪) ظاهر شد، در حالی‌که رشد سالانه به ۳.۴٪ رسید. بخش‌های سلامت و آموزش بیشترین نقش را در این رشد داشتند و دستمزدها در بخش عمومی ۱.۰٪ و در بخش خصوصی ۰.۹٪ رشد کردند.

این شتاب در رشد دستمزد ممکن است بر تصمیم نرخ بهره پیش‌روی بانک مرکزی استرالیا (RBA) تأثیرگذار باشد.

از منظر تکنیکال، جفت‌ارز AUDUSD پس از رسیدن به ۰.۶۵۱۵، کاهش یافته و اکنون زیر میانگین متحرک نمایی ۲۱ روزه (۰.۶۳۹۷) قرار دارد، با مومنتوم نزولی در حال تقویت. با این حال، این جفت‌ارز همچنان بالای ابر ایچیموکو قرار دارد، که چشم‌انداز میان‌مدت آن را مثبت نگه می‌دارد.

کاهش اخیر به‌نظر اصلاحی بوده و ممکن است حمایت در سطوح ابر (۰.۶۲۹۰ و ۰.۶۱۷۷) دیده شود. عبور اخیر از سطح ۰.۶۴۰۹ ساختار صعودی را تأیید می‌کند، با اهداف صعودی در ۰.۶۵۴۵ و احتمالاً ۰.۶۶۸۸. تنها بسته شدن زیر ۰.۶۱۷۷ (کف ابر) دیدگاه را به منفی تغییر خواهد داد.

جفت‌ارز اکنون نزدیک به سقف‌های دسامبر ۲۰۲۴ معامله می‌شود و توجه بازار بر تصمیم نرخ بهره RBA متمرکز است، که می‌تواند جهت‌گیری کوتاه‌مدت AUDUSD را مشخص کند.

جمع بندی

با وجود بهبود نسبی در فضای ریسک‌پذیری اقتصاد جهانی، بازارها همچنان با چالش‌هایی مانند تورم سرسخت، سیاست‌های پولی نامطمئن و درگیری‌های تجاری روبرو هستند. دلار آمریکا به‌رغم تنفس کوتاه‌مدت، تحت فشار بلندمدت باقی می‌ماند و ارزهایی همچون یورو، پوند و دلار استرالیا درگیر گمانه‌زنی‌های سیاسی و اقتصادی‌اند. هفته پیش‌رو می‌تواند با داده‌ها و تصمیمات کلیدی، چرخش‌های مهمی در چشم‌انداز بازار ایجاد کند. فعالان بازار باید آماده واکنش‌های سریع به نوسانات داده‌محور و سیاستی باشند.