بررسی دادههای شاخص S&P ۵۰۰ از سال ۱۸۷۱ نشاندهنده توزیع جالبی از بازدهی سالانه است که به شکل یک هرم درآمده است. بر اساس این آمار، بازار در حدود دو سوم سالها (و با احتساب سود نقدی در سه چهارم مواقع) مثبت بسته شده است. شایعترین دامنه بازدهی با سهم ۲۲.۵ درصدی، بین ۱۰ تا ۲۰ درصد سود بوده است. در این تاریخچه طولانی، نوسانات افراطی مانند سقوط ۴۴ درصدی در سال ۱۹۳۱ یا جهش ۴۵ درصدی در ۱۹۵۴ بسیار نادر بوده و تنها حدود ۲ درصد از سالها را تشکیل میدهند.
با ورود به سال ۲۰۲۶، خوشبینی در میان استراتژیستهای والاستریت به وضوح دیده میشود. کارشناسان با یک اجماع کمسابقه، میانگین رشد ۱۲ درصدی را برای شاخص S&P ۵۰۰ پیشبینی میکنند که در صورت تحقق، چهارمین سال متوالی صعودی را برای این بازار رقم خواهد زد؛ اتفاقی که در تاریخ این شاخص چندان رایج نیست. انتظار میرود تداوم رشد سودآوری شرکتها، مقاومت تقاضای مصرفکنندگان و نیروی محرکه ناشی از هوش مصنوعی (AI) و شرکتهای کوچک (Small-cap) از عوامل اصلی این صعود باشند.
تحلیلگران پیشبینی میکنند که بازار سهام در سال ۲۰۲۶ کمتر شبیه به یک جهش سفتهبازانه و بیشتر شبیه به بازاری است که در حال هضم و تثبیت سودهای قبلی ضمن حفظ روند صعودی است. یکی از موضوعات کلیدی امسال، گسترش دامنه رشد به فراتر از غولهای فناوری (هفت شگفتانگیز) و چرخش سرمایه به سمت صنایع، بخش دفاعی و سهام کوچک است. از این رو، پراکندگی بازدهیها افزایش خواهد یافت و استراتژی انتخاب دقیق سهام نسبت به سرمایهگذاری منفعل روی کل شاخص، اهمیت بسیار بیشتری پیدا خواهد کرد.
