توکن چیست و چگونه کار میکند؟ + توکن ارز دیجیتال چیست؟

توکن چگونه کار می کند؟

توکن‌های بلاکچین از طریق یک سیستم پیچیده اما منظم عمل می‌کنند که شامل چندین مرحله و مؤلفه کلیدی است. در قلب این سیستم، فناوری رمزنگاری قرار دارد که از الگوریتم‌های مختلف و تکنیک‌های رمزنگاری مانند رمزنگاری منحنی بیضوی، جفت کلیدهای عمومی-خصوصی و توابع هش برای محافظت از توکن‌ها استفاده می‌کند.

فرآیند ایجاد توکن با «مینت کردن» آغاز می‌شود. در این مرحله، یک قرارداد هوشمند اجرا می‌شود که استاندارد توکن، تعداد کل توکن‌ها و عملکرد آن‌ها را تعریف می‌کند. برای مثال، در شبکه اتریوم، بسیاری از توکن‌ها از استاندارد ERC-20 استفاده می‌کنند که امکان تعامل با سایر برنامه‌های غیرمتمرکز در اکوسیستم اتریوم را فراهم می‌کند. استاندارد دیگری به نام ERC-721 نیز وجود دارد که برای ایجاد توکن‌های غیرمثلی طراحی شده است.

پس از ایجاد توکن‌ها، مرحله توزیع آغاز می‌شود. توکن‌ها می‌توانند از طریق روش‌های مختلفی مانند عرضه اولیه کوین (ICO)، ایردراپ، یا به عنوان پاداش برای مشارکت در شبکه توزیع شوند. برای مثال، یک پروژه ممکن است تصمیم بگیرد بخشی از توکن‌های خود را به کاربران اولیه یا سرمایه‌گذاران اختصاص دهد تا انگیزه‌ای برای مشارکت در رشد پروژه ایجاد کند.

ذخیره‌سازی توکن‌ها در کیف پول‌های رمزارزی انجام می‌شود. این کیف پول‌ها می‌توانند نرم‌افزاری (روی کامپیوتر یا دستگاه‌های موبایل) یا سخت‌افزاری (دستگاه‌های فیزیکی مخصوص نگهداری رمزارز) باشند. نکته مهم این است که آنچه در کیف پول ذخیره می‌شود، در واقع کلیدهای خصوصی است که دسترسی به توکن‌ها را امکان‌پذیر می‌کند.

برای انجام تراکنش، کاربر باید یک درخواست از کیف پول خود ارسال کند. این تراکنش به شبکه ارسال می‌شود تا توسط نودهای شبکه تأیید شود. نودها کامپیوترهایی هستند که نرم‌افزار بلاکچین روی آن‌ها نصب شده و وظیفه تأیید تراکنش‌ها را بر عهده دارند. آن‌ها بررسی می‌کنند که فرستنده موجودی کافی داشته باشد و تراکنش مطابق با قوانین شبکه باشد.

پس از تأیید اولیه، تراکنش وارد مرحله اجماع می‌شود. شبکه از طریق مکانیسم‌های اجماع مانند اثبات کار یا اثبات سهام، در مورد اعتبار بلوک حاوی تراکنش به توافق می‌رسد. پس از حصول اجماع، بلوک به بلاکچین اضافه می‌شود و تراکنش نهایی می‌شود. در این مرحله، تراکنش غیرقابل برگشت است.

قراردادهای هوشمند نقش مهمی در عملکرد توکن‌ها ایفا می‌کنند. این قراردادها کدهای خودکاری هستند که:

• • تراکنش‌های توکن را مدیریت می‌کنند

• • قوانین توزیع را اجرا می‌کنند

• • با سایر قراردادهای هوشمند تعامل می‌کنند

• • عملکردهای پیچیده مانند وام‌دهی یا رأی‌گیری را امکان‌پذیر می‌سازند

برای مثال، در یک پلتفرم دیفای (DeFi)، قراردادهای هوشمند می‌توانند به طور خودکار نرخ‌های بهره را محاسبه کنند، وام‌ها را مدیریت و وثیقه‌ها را در صورت نکول تسویه کنند. همه این عملیات بدون نیاز به دخالت انسانی انجام می‌شوند.

شفافیت یکی از ویژگی‌های کلیدی این سیستم است. تمام تراکنش‌ها و تعاملات با قراردادهای هوشمند در بلاکچین ثبت می‌شوند و برای همه قابل مشاهده هستند.

انواع توکن در بلاکچین

در اکوسیستم بلاکچین، توکن‌ها به چندین دسته اصلی تقسیم می‌شوند که هر کدام کاربردها و ویژگی‌های منحصر به فردی دارند.

توکن‌های امنیتی (Security Tokens)

توکن‌های امنیتی نماینده سرمایه‌گذاری خاصی هستند، مانند سهام در یک شرکت یا حق رأی در یک سازمان متمرکز. این توکن‌ها علاوه بر نمایش دیجیتال یک دارایی یا مزیت زیربنایی، می‌توانند با مجموعه‌ای بی‌پایان از ویژگی‌های منحصر به فرد و حقوق مالکیت برنامه‌ریزی شوند. این قابلیت باعث می‌شود توکن‌های امنیتی به نوع کاملاً جدیدی از دارایی دیجیتال تبدیل شوند.

نکته مهم این است که توکن‌های امنیتی با «اوراق بهادار توکنیزه شده» متفاوت هستند. در حالی که این دو اصطلاح اغلب به جای یکدیگر استفاده می‌شوند، یک اوراق بهادار توکنیزه شده صرفاً جایگزین دیجیتالی ساده‌ای برای اوراق بهادار زیربنایی خود است و معمولاً برای سهولت در مبادله، تجمیع یا استفاده طراحی شده است.

توکن‌های کاربردی (Utility Tokens)

توکن‌های کاربردی دسترسی به محصول یا خدمت خاصی را در یک شبکه بلاکچین فراهم می‌کنند. این توکن‌ها می‌توانند برای تأمین مکانیسم اجماع شبکه بلاکچین، تسهیل عملیات بازار غیرمتمرکز، پرداخت هزینه‌های تراکنش یا اعطای حق ارسال و رأی‌دهی به پیشنهادهای جدید در یک سازمان خودمختار غیرمتمرکز (DAO) استفاده شوند. بر خلاف توکن‌های امنیتی که عمدتاً برای ایجاد حقوق مالکیت استفاده می‌شوند، توکن‌های کاربردی بر استفاده عملی تمرکز دارند.

توکن‌های حاکمیتی (Governance Tokens)

توکن‌های حاکمیتی به دارندگان خود قدرت رأی در یک سازمان یا پروژه غیرمتمرکز را می‌دهند. این توکن‌ها به اعضای جامعه اجازه می‌دهند در فرآیندهای تصمیم‌گیری مشارکت کنند، مانند پیشنهاد و رأی‌دهی به تغییرات در پروتکل پروژه یا ساختار حاکمیتی آن. برای مثال، در پروژه MakerDAO، دارندگان توکن MKR می‌توانند در تصمیمات کلیدی تأثیرگذار بر پروتکل رأی دهند.

توکن‌های غیرمثلی (NFT)

توکن‌های غیرمثلی یا NFT‌ها، نوع خاصی از توکن هستند که هر کدام منحصر به فرد و غیرقابل جایگزینی با توکن‌های مشابه هستند. این ویژگی آن‌ها را برای نمایش مالکیت آثار هنری دیجیتال، کلکسیون‌ها، املاک و حتی ایده‌ها ایده‌آل می‌سازد. ویژگی‌های اصلی NFT‌ها عبارتند از:

• • ایجاد و فروش آثار هنری دیجیتال منحصر به فرد

• • تضمین حق امتیاز برای خالقان در فروش‌های ثانویه

• • تبدیل دارایی‌های درون بازی به توکن‌های قابل معامله

• • ایجاد مالکیت جزئی برای کالاهای فیزیکی

توکن‌های ارزی (Currency Tokens)

توکن‌های ارزی برای معامله و خرج کردن طراحی شده‌اند. برخی از آن‌ها بر اساس دارایی‌های پایه هستند – مانند استیبل کوین‌های پشتیبانی شده با دارایی مثل DAI از میکر دائو و USDT از تتر. با این حال، بسیاری دیگر بر هیچ دارایی پایه متکی نیستند و ارزش آن‌ها مستقیماً به مکانیسم توزیع و شبکه بلاکچین زیربنایی‌شان مرتبط است.

نکته مهم این است که کاربرد واقعی یک توکن ممکن است با هدف اولیه طراحی آن متفاوت باشد. برای مثال، اگرچه توکن‌های کاربردی به طور خاص برای سرمایه‌گذاری سوداگرانه طراحی نشده‌اند، بسیاری از افراد این توکن‌ها را به امید افزایش ارزش آن‌ها با رشد تقاضا برای محصولات یا خدمات شرکت خریداری می‌کنند.

قراردادهای هوشمند و نقش آنها در اکوسیستم توکن

قراردادهای هوشمند یکی از مهم‌ترین اجزای زیرساختی در اکوسیستم توکن هستند که امکان اجرای خودکار و بدون واسطه عملیات مختلف را فراهم می‌کنند. این قراردادها در واقع برنامه‌های کامپیوتری خودکاری هستند که شرایط توافق بین طرفین را به کد تبدیل می‌کنند و زمانی که شرایط مورد توافق محقق شود، به طور خودکار اجرا می‌شوند.

در صدور توکن، قراردادهای هوشمند نقش اساسی ایفا می‌کنند. آن‌ها تمام جزئیات مربوط به توکن، از جمله تعداد کل توکن‌ها، نحوه توزیع و قوانین انتقال را تعریف و کنترل می‌کنند. برای مثال، در یک عرضه اولیه توکن، قرارداد هوشمند می‌تواند به طور خودکار توکن‌ها را به خریداران تخصیص دهد و وجوه دریافتی را مدیریت کند.

توزیع سود و حق امتیاز یکی دیگر از کاربردهای مهم قراردادهای هوشمند است. در پلتفرم‌های دیفای، این قراردادها به طور خودکار سود حاصل از سپرده‌گذاری یا وام‌دهی را محاسبه و توزیع می‌کنند. در مورد NFT‌ها، قراردادهای هوشمند می‌توانند به طور خودکار حق امتیاز خالقان را در فروش‌های ثانویه محاسبه و پرداخت کنند.

انتقال مالکیت توکن‌ها نیز از طریق قراردادهای هوشمند انجام می‌شود. این قراردادها تضمین می‌کنند که انتقال توکن‌ها فقط زمانی انجام شود که تمام شرایط لازم محقق شده باشد. برای مثال، در یک معامله توکن، قرارداد هوشمند تأیید می‌کند که فروشنده موجودی کافی دارد و خریدار مبلغ لازم را پرداخت کرده است، سپس به طور خودکار انتقال را انجام می‌دهد.

حاکمیت و رأی‌گیری یکی از پیچیده‌ترین کاربردهای قراردادهای هوشمند در اکوسیستم توکن است. این قراردادها قادر به انجام موارد زیر هستند:

• • ثبت و شمارش رأی‌ها به صورت شفاف و غیرقابل دستکاری

• • اجرای خودکار تصمیمات پس از تأیید اکثریت

• • تخصیص وزن رأی بر اساس تعداد توکن‌های در اختیار

• • مدیریت پیشنهادهای جدید و فرآیند تصمیم‌گیری

برای مثال، در پروتکل کامپاند، دارندگان توکن COMP می‌توانند در مورد تغییرات پارامترهای پروتکل رأی دهند و قراردادهای هوشمند به طور خودکار این تغییرات را پس از تأیید اجرا می‌کنند.

قراردادهای هوشمند همچنین در تعامل‌پذیری بین توکن‌ها و پلتفرم‌های مختلف نقش مهمی دارند. آن‌ها می‌توانند:

• • تبادل خودکار توکن‌های مختلف را مدیریت کنند

• • با سایر قراردادهای هوشمند ارتباط برقرار کنند

• • داده‌های خارج از زنجیره را از طریق اوراکل‌ها دریافت کنند

• • عملیات پیچیده چند مرحله‌ای را اجرا کنند

امنیت قراردادهای هوشمند یک جنبه حیاتی در اکوسیستم توکن است. از آنجا که این قراردادها پس از استقرار روی بلاکچین غیرقابل تغییر هستند، باید قبل از استقرار به دقت بررسی و آزمایش شوند. حسابرسی‌های امنیتی و تست‌های گسترده برای اطمینان از عملکرد صحیح و ایمن قراردادها ضروری است.

مزایای استفاده از توکن

توکن‌های کریپتویی مزایای متعددی برای کاربران و بازارهای مالی به همراه دارند که می‌توان آن‌ها را در چند دسته اصلی بررسی کرد.

افزایش نقدشوندگی

یکی از مهم‌ترین مزایای توکنیزاسیون، افزایش نقدشوندگی دارایی‌هاست. زمانی که یک دارایی به توکن تبدیل می‌شود، می‌تواند در دسترس مخاطبان بسیار گسترده‌تری قرار گیرد. این امر «حق نقدشوندگی» مرتبط با سرمایه‌گذاری‌هایی که به طور سنتی فروش آن‌ها دشوارتر یا زمان‌برتر است، مانند آثار هنری یا املاک و مستغلات را حذف می‌کند.

توکن‌های دیجیتال همچنین امکان مالکیت جزئی را فراهم می‌کنند. برای مثال، به جای خرید یک ساختمان کامل، سرمایه‌گذاران می‌توانند بخش کوچکی از آن را خریداری کنند. این ویژگی:

• • دسترسی سرمایه‌گذاران خرد به بازارهای بزرگ را افزایش می‌دهد

• • ریسک سرمایه‌گذاری را با امکان تنوع‌بخشی بیشتر کاهش می‌دهد

• • امکان خرید و فروش سریع‌تر سهام کوچک‌تر را فراهم می‌کند

کاهش هزینه و زمان تراکنش‌ها

توکن‌ها به کاربران اجازه می‌دهند از واسطه‌ها و میانجی‌های بازار که معمولاً در فرآیند مدیریت دارایی‌های سنتی دخیل هستند، عبور کنند. این امر به طور مؤثری هزینه‌های تراکنش و زمان پردازش هر مبادله را کاهش می‌دهد و روشی کارآمدتر برای انتقال ارزش ایجاد می‌کند.

علاوه بر این، از آنجا که توکن‌ها روی بلاکچین وجود دارند، می‌توانند به صورت ۲۴ ساعته و ۷ روز هفته در سراسر جهان معامله شوند. این ویژگی محدودیت‌های زمانی و جغرافیایی معاملات سنتی را از بین می‌برد.

شفافیت و قابلیت ردیابی

شفافیت یکی از مزایای اصلی توکن‌های بلاکچینی است. تمام تراکنش‌ها و تغییرات مالکیت به صورت خودکار در بلاکچین ثبت می‌شوند. این تغییرناپذیری و شفافیت، اصالت تاریخچه اعلام شده هر توکن را تضمین می‌کند. کاربران می‌توانند:

• • تاریخچه کامل مالکیت و معاملات را بررسی کنند

• • از صحت اطلاعات ارائه شده اطمینان حاصل کنند

• • تقلب و دستکاری را شناسایی کنند

دسترسی جهانی

توکن‌ها محدودیت‌های جغرافیایی سیستم‌های مالی سنتی را از بین می‌برند. هر کسی با دسترسی به اینترنت می‌تواند در معاملات توکن شرکت کند. این ویژگی:

• • بازارهای جدیدی را برای دارایی‌ها ایجاد می‌کند

• • دسترسی به خدمات مالی را در مناطق کم‌برخوردار افزایش می‌دهد

• • امکان معاملات فرامرزی کارآمد را فراهم می‌کند

قابلیت برنامه‌ریزی و انعطاف‌پذیری

توکن‌ها می‌توانند با ویژگی‌ها و قوانین خاصی برنامه‌ریزی شوند. این قابلیت برنامه‌ریزی امکان ایجاد عملکردهای پیچیده و خودکار را فراهم می‌کند. برای مثال:

• • توزیع خودکار سود

• • اجرای قوانین معاملاتی خاص

• • مدیریت حقوق و مجوزها

• • اعمال محدودیت‌های معاملاتی

کاربردهای توکن در صنایع مختلف

توکن‌های بلاکچینی در حال تغییر شکل صنایع مختلف هستند و کاربردهای متنوعی در بخش‌های گوناگون اقتصادی پیدا کرده‌اند. در ادامه به بررسی مهم‌ترین حوزه‌های کاربرد این فناوری می‌پردازیم.

امور مالی سنتی

در بخش خدمات مالی سنتی، توکن‌ها نحوه معامله و مدیریت دارایی‌ها را تغییر داده‌اند. توکنیزه کردن دارایی‌های سنتی امکان مالکیت جزئی و معاملات ۲۴ ساعته را فراهم می‌کند. در این حوزه، توکن‌ها:

• • اوراق بهادار سنتی را به شکل دیجیتال درمی‌آورند

• • امکان معاملات بین‌المللی سریع‌تر را فراهم می‌کنند

• • هزینه‌های عملیاتی را کاهش می‌دهند

• • دسترسی به بازارهای سرمایه را دموکراتیزه می‌کنند

زنجیره تأمین

در مدیریت زنجیره تأمین، توکن‌ها به ابزاری قدرتمند برای ردیابی و تأیید اصالت محصولات تبدیل شده‌اند. مزایای توکن‌ها در زمینه زنجیره تأمین عبارتند از:

• • ردیابی دقیق محصولات از تولید تا مصرف

• • تأیید اصالت کالاها

• • مدیریت موجودی در زمان واقعی

• • بهینه‌سازی فرآیندهای لجستیک

املاک و مستغلات

توکنیزه کردن املاک و مستغلات، این بازار سنتی را متحول کرده است. در این حوزه، توکن‌ها:

• • امکان سرمایه‌گذاری جزئی در املاک را فراهم می‌کنند

• • نقدشوندگی دارایی‌های املاکی را افزایش می‌دهند

• • فرآیند انتقال مالکیت را ساده‌تر می‌کنند

• • امکان مدیریت خودکار اجاره و درآمدها را ایجاد می‌کنند

مدیریت هویت

توکن‌ها در حوزه مدیریت هویت دیجیتال نقش مهمی ایفا می‌کنند. آن‌ها می‌توانند:

• • هویت‌های دیجیتال قابل تأیید ایجاد کنند

• • دسترسی به خدمات را کنترل کنند

• • حریم خصوصی را حفظ کنند

• • مجوزها و گواهینامه‌ها را مدیریت کنند

بازی‌ها و سرگرمی

در صنعت بازی و سرگرمی، توکن‌ها امکانات جدیدی را برای خلق ارزش و تعامل با کاربران فراهم کرده‌اند. در این حوزه:

• • دارایی‌های درون بازی به توکن‌های قابل معامله تبدیل می‌شوند

• • بازیکنان می‌توانند مالک واقعی آیتم‌های بازی باشند

• • سیستم‌های پاداش و انگیزشی جدید ایجاد می‌شود

• • اقتصادهای درون بازی شکل می‌گیرند

هنر و سرگرمی

در حوزه هنر و محتوای خلاقانه، توکن‌های غیرمثلی (NFT) انقلابی ایجاد کرده‌اند. هنرمندان و خالقان می‌توانند:

• • آثار دیجیتال منحصر به فرد خلق کنند

• • حقوق مالکیت معنوی خود را حفظ کنند

• • از فروش‌های ثانویه آثارشان درآمد کسب کنند

• • با مخاطبان خود ارتباط مستقیم برقرار کنند

حاکمیت سازمانی

توکن‌ها در مدیریت و حاکمیت سازمان‌ها نیز کاربرد دارند. آن‌ها می‌توانند:

• • رأی‌گیری را شفاف و غیرمتمرکز کنند

• • مشارکت مستقیم ذینفعان در تصمیم‌گیری‌ها را ممکن سازند

• • تصمیمات جمعی را به صورت خودکار اجرا کنند

• • قدرت تصمیم‌گیری را عادلانه توزیع کنند

این کاربردها به ویژه در سازمان‌های خودمختار غیرمتمرکز (DAOها) اهمیت زیادی دارند.

چالش های توکنیزاسیون

توکنیزاسیون علی‌رغم مزایای فراوانی که دارد، با چالش‌ها و موانع مهمی روبرو است که باید برای توسعه و پذیرش گسترده‌تر این فناوری به آن‌ها توجه شود.

مسائل قانونی و نظارتی

یکی از بزرگترین چالش‌های پیش روی پروژه‌های توکنی، موانع قانونی است. دولت‌های مختلف در سراسر جهان در تلاش هستند تا به این فناوری جدید واکنش نشان دهند. این توکن‌ها اغلب ویژگی‌های مشترکی با اوراق بهادار سنتی دارند، اما معمولاً تحت همان مقررات قرار نمی‌گیرند.

برای مثال، در ایالات متحده، کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) در حال بررسی طبقه‌بندی برخی توکن‌ها به عنوان اوراق بهادار است که این امر می‌تواند این پروژه‌ها را تحت نظارت شدیدتری قرار دهد. در حالی که برخی کشورها مقررات رمزارزها را برای تشویق رشد اجرا کرده‌اند، کشورهای دیگر برای جلوگیری از مشکلات احتمالی آینده، رویکرد سختگیرانه‌تری را در پیش گرفته‌اند.

چالش‌های فنی

چالش‌های فنی توکنیزاسیون شامل موارد زیر است:

• • مقیاس‌پذیری: شبکه‌های بلاکچین باید بتوانند حجم بالای تراکنش‌ها را پردازش کنند

• • امنیت: حفاظت از دارایی‌های توکنیزه شده در برابر هک و حملات سایبری

• • قابلیت همکاری: ایجاد استانداردهایی برای تعامل بین پلتفرم‌های مختلف

• • پیچیدگی فنی: نیاز به دانش تخصصی برای توسعه و نگهداری سیستم‌های توکن

مدیریت دارایی‌های فیزیکی

یکی از نگرانی‌های اصلی برای قانونگذاران این است که چگونه توکن‌های امنیتی با دارایی‌های زیربنایی خود مرتبط خواهند ماند. برای مثال:

• • اگر هزاران سرمایه‌گذار ناشناس به صورت جمعی مالک یک هتل توکنیزه شده باشند، چه کسی مسئول نگهداری و عملیات هتل خواهد بود؟

• • اگر ذخایر طلای پشتوانه یک توکن مبتنی بر دارایی مفقود شود، چه اتفاقی می‌افتد؟

• • چگونه می‌توان از تطابق دارایی‌های فیزیکی با توکن‌های دیجیتال اطمینان حاصل کرد؟

چالش‌های اعتماد و اطمینان

در حالی که توکنیزه کردن دارایی‌های دیجیتال امکان انتقال ارزش غیرمتمرکز و بدون اعتماد را فراهم می‌کند، توکنیزه کردن دارایی‌های فیزیکی همچنان به درجه‌ای از تمرکز و دخالت اشخاص ثالث نیاز دارد. این موضوع چالش‌هایی را ایجاد می‌کند:

• • تأیید اصالت دارایی‌های فیزیکی

• • نگهداری و مدیریت دارایی‌ها

• • حل اختلافات قانونی

• • مدیریت ریسک‌های عملیاتی

چالش‌های پذیرش و آموزش

پذیرش گسترده توکن‌ها با موانعی روبرو است:

• • نیاز به آموزش کاربران درباره نحوه استفاده از فناوری

• • مقاومت در برابر تغییر در سیستم‌های سنتی

• • نگرانی‌های امنیتی و حریم خصوصی

• • عدم اطمینان نسبت به فناوری جدید

برای دستیابی به پذیرش گسترده توکن‌ها در طیف وسیعی از صنایع، احتمالاً به یک محیط نظارتی بالغ‌تر نیاز خواهد بود. دادگاه‌ها به قوانین مشخصی برای داوری در مواردی که محیط بلاکچین و دنیای سنتی همپوشانی دارند، نیاز دارند. بسیاری از سرمایه‌گذاران خواستار حمایت‌های مشخص و توانایی جبران خسارت در موقعیت‌هایی هستند که هنوز نمی‌توان به طور کامل در قراردادهای هوشمند کدگذاری کرد.

کلام پایانی

توکن به عنوان یکی از مهم‌ترین نوآوری‌های فناوری بلاکچین، در حال تغییر شکل نحوه تعریف و انتقال ارزش در دنیای دیجیتال است. این فناوری با ایجاد امکان تبدیل انواع دارایی‌ها و حقوق به شکل دیجیتال، راه را برای دموکراتیزه کردن دسترسی به دارایی‌ها و افزایش شفافیت در معاملات هموار کرده است.

انواع مختلف توکن‌ها، از توکن‌های امنیتی گرفته تا توکن‌های غیرمثلی (NFT)، کاربردهای متنوعی در صنایع مختلف پیدا کرده‌اند. قراردادهای هوشمند به عنوان زیرساخت اصلی این فناوری، امکان اجرای خودکار قراردادها و تراکنش‌ها را فراهم می‌کنند و باعث کاهش هزینه‌ها و افزایش کارایی می‌شوند.

منابع:

What Are Crypto Tokens, and How Do They Work?

What is a token? Understanding crypto tokens: Types and functionality – Fiat Republic

What Is Tokenization? Blockchain Token Types | Gemini

Digital Assets: Cryptocurrencies vs. Crypto Tokens | Gemini